Rozdział 6

*Harry

Po koncercie byłem taki padnięty, że samo przytulenie się do poduszki pogrążyło mnie we śnie. Jednak nie było mi dane spać.

-Harry, wychodzimy -do mojego pokoju wszedł Liam -idziesz z nami? -jęknąłem, co Liam uznał za zaprzeczenie.

To nie był dobry pomysł dać Liamowi zapasową kartę magnetyczną do pokoju. Muszę pamiętać, aby ją mu skonfiskować.

Zwlekłem się z łóżka, usiadłem na fotelu i przypomniało mi się, że nie odpisałem Juli. Złapałem za telefon.

Julia: co zrobiłeś biednemu telefonikowi?

Roześmiałem się.

Ja: wziął po prostu kąpiel.

Odpowiedź otrzymałem praktycznie od razu.

Julia: gdzieś się podziewał?

Ja: pracowałem :)

Julia: pracujesz? Brawo!!! *brawa na stojąco*

Ja: hahaha... bardzo śmieszne. Nie nabijaj się ze mnie, tak?

Julia: Ja?! No Harry....

Uśmiechnąłem się. Tego właśnie mi było trzeba. Trochę rozluźnienia... Od kilku miesięcy czułem się jakby wyssany z życia. Byłem taki wypalony... nic nie pomagało, aż nie pojawiła się ona.

Ja: Piękna Julio, Twój Romeo właśnie czuje się urażony :(

Julia: Julia bodajże była blondynka, a ja jestem ruda!!!!!

Ruda?! Nie wierzę! Myślami wróciłem do mojego snu. Czyżbym miał sny prorocze?

Ja: rude są piękne!!!!!!!!

Julia: chyba wredne...

Ja: musisz być piękna!

Julia: jak noc :D

Wyjrzałem przez okno.

Ja: w obecnej chwili mamy piękną noc :)

Julia: Harry...

Ja: Piękna Julio...

Julia: Harry....

Ja: daj spokój. Musisz być piękna i kropka!

Julia: nie widziałeś mnie, więc skąd to możesz wiedzieć?

Zmarszczyłem czoło. Ta dziewczyna musiała mieć niską samoocenę.

Ja: każda kobieta jest ładna, na swój własny sposób :*

Julia: podrywasz na takie teksty dziewczyny?

Ja: ej... ja nikogo nie podrywam... :(

Julia: rozumiem, że dziewczyny same ci wskakują do wyra.

Ja: oczywiście...

Julia: wiedziałam

Ja: co?

Julia: że jesteś kobieciarzem!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! lol

Uśmiechnąłem się. Ta dziewczyna potrafiła mnie przejrzeć. Mogłem się z czystym sercem przyznać, że byłem/jestem kobieciarzem. Wszyscy o tym wiedzieli. Byłem znany z wielu romansów. Byłem tak młody, a mogłem konkurować z Casanovą... uderzyłem ręką w głowę, gdy otrzymałem kolejną wiadomość.

Julia: aaaaaaa.... wiedziałam. To jednak prawda. Jesteś zboczeńcem! :)

Ja: oczywiście... a teraz ty będziesz moją nowa ofiarą :D

Julia: czuję się zaszczycona.

Ja: chcesz porozmawiać o tym bliżej ? :)

Julia: Harry...

Ja: Julia

Julia: podnieś prawą rękę do góry

Ja: po co?

Julia: no podnieś...

Patrzę na telefon i podnoszę rękę do góry, nie wiem po co to robię, przecież i tak ona nie jest w stanie zobaczyć tego. No ale chciałem być uczciwy.

Ja: podniosłem, i co?

Julia: i nic

Ja: to po co miałem to zrobić?

Julia: bo twoja pani ci każe!!! :D

Roześmiałem się głośno. Nie obchodziło mnie to, że jest środek nocy i mogę kogoś obudzić? Śmiałem się tak jak dawno tego nie robiłem.

-Boże, Harry...-usłyszałem za sobą głos Liama -chcesz obudzić cały hotel?

Spojrzałem na niego z szerokim uśmiechem. Odłożyłem telefon. Nie chciałem, aby mi go skonfiskował i zobaczył o czym piszę z Julią.

-oczywiście, że nie. Idę już spać -odparłem

-Harry...

-no?

-wiesz, że zaczyna ci odbijać? Może powinieneś zrobić sobie przerwę. Jakoś damy sobie bez ciebie poradzimy -powiedział poważnie Liam

-jest już dobrze, Liam -odparłem szybko

-właśnie widzę -dodał podchodząc do drzwi.

-Liam, w ogóle co ty tu robisz? -zapytałem, przecież wychodził z chłopakami. Przecież nie było tak późno.

On jednak zamiast mi odpowiedzieć, wskazał na mnie palcem i wyszedł.

Ja: uśmiałem się :D pobudziłem ludzi w hotelu...

Julia: oooo... jak mi przykro :D

Ja: już to widzę. Twój sarkazm mrozi mi telefon :P

Julia: Królowa Lodu wita....

Ja: dobrze moja Królowo. Ja muszę iść spać. Zaraz padnę :( dobranoc :*

Julia: spij dobrze, Harry :*

Nawet nie doszedłem do łóżka. Usnąłem na fotelu z nogami na stoliku. W ubraniu, w butach, ale byłem szczęśliwy. Miałem daleko to, że rano wstanę połamany.